Nu beschikbaar: podcast van eerste avond met Katrien Keune en Struikelgras

Op 30 september was de kick-off van Science Café Amersfoort. Het werd een boven verwachting goed bezochte avond met fijne muziek, een enthousiaste, deskundige spreker en tevreden bezoekers.

Een nieuw evenement in Amersfoort. Zou dat aanslaan? Jazeker! Begin september al bleek het aantal aanmeldingen te groot voor de kleine zaal van Fluor. Een week voor de 30^e was zelfs de capaciteit van de grote zaal bereikt. Helemaal uitverkocht! Teleurgestelde belangstellenden probeerden het nog via de mail en zelfs op Ticketswap.

Uiteindelijk lieten sommige aanmelders toch verstek gaan, maar met zo’n 180 bezoekers werd duidelijk dat Science Café Amersfoort echt bestaansrecht heeft. Dat bleek ook uit de reacties achteraf: ‘Ik vond het leuk!’, ‘We gaan de volgende keer weer!’, ‘Wat een geweldig initiatief!’, ‘Jeetje, wat interessant’, ‘Leuk om ook over deze kant van de Nachtwacht te horen’.

Relaxed en informeel

De jonge, lokale band Struikelgras verwelkomde de bezoekers met eigen liedjes waarin ze country, folk en blues vermengen met een vleugje pop. Hun meerstemmige samenzang en warme, akoestische sound zette de toon voor de rest van de avond: relaxed, informeel, ongedwongen.

Na de opening van presentator van dienst Antoine van Roemburg zetten Marlies ter Voorde en Joep Engels (leden van het organiserend comité) de aandacht van de zaal op scherp. Ze prikkelden de nieuwsgierigheid met een aantal ‘wetenschapsnieuwtjes’, waaronder de precieze historische plek van de voorde die het ontstaan van Amersfoort inluidde, een manier om Alzheimer (ooit) tegen te gaan, een fossiele capibara-tand in de Atamaca woestijn en vlinders als optische illusionisten.

Verrassingen van De Nachtwacht

 De ‘hoofdact’ was van prof.dr. Katrien Keune, onderzoeksleider bij het Rijksmuseum en hoogleraar aan de Universiteit van Amsterdam. In een boeiende presentatie nam ze de zaal mee in het wetenschappelijk onderzoek naar de staat van Rembrandts meesterwerk De Nachtwacht. Ze deed uit de doeken hoe dat richting geeft aan ‘Operatie Nachtwacht’, het grootste onderzoeks- en conserveringsproject dat ooit aan het schilderij werd uitgevoerd.

Met een aantal goed gekozen voorbeelden liet Keune zien hoe diepgaande high-tech analyse, bijvoorbeeld van de aanwezige scheikundige elementen, inzicht biedt in Rembrandts pigmentgebruik en schildertechniek. Ze wist ook goed de verrassingen over te brengen die daarbij aan het licht kwamen. Zoals de tamelijk ongebruikelijke loodhoudende laag waarmee Rembrandt het doek impregneerde – hoogstwaarschijnlijk zodat het beter tegen vocht bestand zou zijn. Het kwam immers te hangen tegen de buitenmuur van de grote zaal van de Kloveniersdoelen in Amsterdam. Zo verbond Keune moleculaire details met Rembrandts meesterschap en met de restauratie en conservering van het schilderij.

Prikkelende vragen

Ook na de pauze, wederom sfeervol opgeluisterd door Struikelgras, was Keune in haar element. Deskundig gemodereerd door Van Roemburg beantwoordde ze de vele vragen uit de zaal met verve. Een deel daarvan was al tijdens de pauze via de smartphone gesteld, maar er was ook direct interactie via een zaalmicrofoon. Daaruit bleek brede interesse, zowel voor details uit haar presentatie als voor meer algemene aspecten – zoals de financiering van het onderzoek, de duur van de restauratie, en of de ‘techneuten’ nou wel het laatste woord moesten hebben bij de aanpak van de restauratie.

Rond tien uur was de avond voorbij – een goed moment voor wie op tijd thuis wilde zijn. Anderen kozen voor nog wat napraten onder het genot van een drankje, precies het idee van een Science Café.

Je kunt Science Café Amersfoort steunen met een donatie via onze crowfunding.